وضعيت اسف بار پسران - ساكس، لئونارد؛ مترجم نرگس سادات چاوشي - الصفحة ١١٦
پيشگامان اصلى اين طرح دو پروفسور از دانشگاه «ويسكانسين- ماديسون»،[١] «جيمز پل جى»[٢] نويسنده كتاب «آنچه بازىهاى رايانهاى مىخواهند درباره آموزش و ادبيات به ما بياموزند» و «ديويد ويليامسون شافر»[٣] مؤلّف كتاب «چگونه بازىهاى رايانهاى به كودكان در امر آموزش كمك مىكنند» بودند. كتاب پروفسور جى، يك ويژگى غير حقيقى داشت و آن اينكه او از بازىهاى رايانهاى خشونتآميزى همانند
Grand Thelt Auto
حمايت مىكرد كه در آن، جهان از چشمانداز يك مجرم خشن مشاهده مىشد و به بازيگر كمك مىشد تا از ارزشهاى ناچيز اجتماعى فراتر رفته و دريابد كه درك كلى حقيقت، تنها علايق ناچيز تعداد اندكى از گروههاى خاص را در جامعه به خود اختصاص مىدهد.
به خاطر ارائه نظريه استفاده از بازىهاى رايانهاى در كلاسهاى درس به منظور ارتقاى سطح آموزش دانشآموزان، پروفسور «گى»، «مك آرتور» و دستيارانش مبلغ سه ميليون دلار درآمد كسب كردند!
كتاب پروفسور شافر بسيار متقاعد كنندهتر است. او نيز همانند من به اين نكته اشاره مىكند كه آموزش و پرورش آمريكا به تدريج از زير بار مسئوليت «چگونه بدانيم» كه از طريق علم تجربى بهدست مىآيد، شانه خالى كرده و به سوى «بدانيم كه»؛ يعنى علوم تئورى صرف، رفته است. او بسيار روان در مورد يك دبيرستان غيرمعمول تلفيقى (كار و دانش) در
[١] -Wisconsin -Modison .
[٢] -James Paul Gee .
[٣] -David Wiliamson Shaffer .