وضعيت اسف بار پسران - ساكس، لئونارد؛ مترجم نرگس سادات چاوشي - الصفحة ١٠٩
تيرانداز اصلى را عهدهدار است، خشن نيستند. توجّه داشته باشيد كه مجموعه «سيم سيتى»[١] شامل بازىهايى مىشود كه در آن فرد بازيگر، يك شهر يا محوطه يا دنيا را بر اساس قوانين واقع نگرانه و محدود بنا مىسازد. سيم سيتى و ساير بازىهاى اين مجموعه، بازىهاى خشنى نيستند. در واقع؛ آنها بازىهايى هستند كه طى آن بازيگر، نظارت دقيقى را بر روى زندگانى و سرنوشت مردم مجازى در يك دنياى مجازى اعمال مىكند. امّا من پسران نوجوان زيادى را سراغ ندارم كه به انجام بازى سيم سيتى يا ساير بازىهاى اين مجموعه اعتياد پيدا كرده باشند.
چه چيزى مىتواند پسرى را كه واقعاً به بازىهاى رايانهاى اعتياد پيدا كرده يا پسرى را كه براى او بازىهاى رايانهاى يك خطر حقيقى ايجاد كرده است، از پسرى كه هر از گاهى بازى مىكند امّا معتاد نشده است، متمايز كند؟
به خاطر داشته باشيد كه امروزه متوسط زمانى كه يك پسر نوجوان در طول هفته به بازىهاى رايانهاى اختصاص مىدهد بيش از سيزده ساعت مىباشد، در حالى كه، اين زمان براى يك دختر نوجوان در طول هفته، پنج ساعت است. من پسرانى را مىشناسم كه اصلًا بازى رايانهاى نمىكنند. ضمن اينكه پسران ديگرى را نيز مىشناسم كه بيش از بيست ساعت در هفته به بازى رايانهاى مىپردازند؛ بيش از سه ساعت در همه روزهاى هفته كه
[١] -Sim City .