وضعيت اسف بار پسران - ساكس، لئونارد؛ مترجم نرگس سادات چاوشي - الصفحة ٨١
داستانهاى خشونتآميز، سياست عدم تحمّل خشونت را براى دانشآموزان در پيش گرفته است، از ايشان سؤال كنيد: آيا چنين سياستى در مورد آن چيزى كه پسران مىخوانند نيز به كار گرفته مىشود؟
اگر به دانشآموزان اجازه داده نشود كه داستانهاى خشونتآميز بخوانند، كتابدارها مجبور خواهند شد رمانهاى نويسندههاى بزرگى چون همينگوى[١]، اشتين بك[٢]، داستايوفسكى[٣]، تولستوى[٤] و بسيارى از رماننويسهاى معروف ديگر را از قفسه كتابخانهها بردارند. اگر مدرسهاى واقعاً قصد داشته باشد خواندن رمانهاى داستايوفسكى و همينگوى را ممنوع كند، بهطور حتم دچار مشكلات بسيار جدّى خواهد شد. امّا اگر آنها قصد ممنوع كردن مطالعه كتابهاى همينگوى و داستايوفسكى را ندارند، پس براساس چه دلايل منطقىاى قصد دارند دانشآموزان پسر را از نوشتن داستانهايى اين چنينى كه اجازه خواندن آنها را دارند، باز دارند؟
٤. ورزشهاى رقابتى: امروزه در مقايسه با ٣٠ سال گذشته، مدارس از نظر وسعت، گسترش يافتهاند. من معمولًا از مدارس راهنمايى با ٢٠٠٠ نفر كارمند و دانشآموز و دبيرستانهايى با ٤٠٠٠ نفر دانشآموز و كارمند ديدن كردهام. مشكل عمده دبيرستانهاى پرجمعيت اين است كه تنها، برگزيدهترين ورزشكارانش در تيم مدرسه بازى مىكنند. در كلانشهرها
[١] -Hemingway .
[٢] -Steinbeck .
[٣] -Dostoyevsky .
[٤] -Tolstoy .