وضعيت اسف بار پسران - ساكس، لئونارد؛ مترجم نرگس سادات چاوشي - الصفحة ٢٢١
ما چه بسا اثبات كردهايم كه كارت روز مادر و كارت كريسمس، براى وظيفه و دين خانوادگى كافى است. من معتقدم كه اين كار، نتايج اجتماعى شديد و جدّىاى را در پى دارد. بچهها از رشد نزديك خانوادههاى گسترده يا در خانواده هاى مشترك بهره و فايده مىبرند. من حرف شما را قبول دارم. زندگى با والدين مىتواند مانعى براى كار ايجاد كند. من همچنين موافقم كه در بعضى موارد، شايد لازم باشد كه فرزندان از خانه بيرون شوند. امّا معتقدم اين يك موضوع جداگانه است. من توصيه شما را براى درخواست كرايه از فرزند، توهينآميز و ناراحت كننده يافتم. خانوادهها، تلاشگران پول ساز نيستند.
من چند پاسخ نظير نامه اين خانم دريافت كردم كه اكثراً از مردم متولد و بزرگ شده خارج از شمال آمريكا بودند.
نامهاى ديگر از واشنگتن پست (چت):
* دكترساكس:
من در خانه زندگى مىكنم. به من خوش مىگذرد. دختران زيبايى را تور مىزنم، بيشتر از آنكه بتوانم بشمارم. پس انگيزه من براى داشتن خانواده، شغل و غيره چيست؟ اگر خوشحالى من به طور متفاوتى از خوشحالى شما تعريف شود، چطور؟
من با يك زن حرفهاى، حقوق بالا و جذّاب بيشتر از يكبار قرار ملاقات داشتم و او را از دوست پسر شركتى خسته كنندهاش ربودم كه چند