وضعيت اسف بار پسران - ساكس، لئونارد؛ مترجم نرگس سادات چاوشي - الصفحة ٤٦
ابتدايى خصوصى در منهتن مىگويد: «اين مسئله يك امر فراگير بزرگ شده است. تمام پدر و مادرانى كه مىخواهند در اين مدرسه ثبت نام كنند، يكسال پسرانشان را براى شروع مهدكودك منتظر نگه مىدارند. حتّى برخى از آنها ثبتنام دخترانشان را هم به تأخير مىاندازند تا مطمئن بشوند.»
«هديه يك ساله»؛ و اين همان عبارتى است كه من هميشه به پدران و مادران مىگويم. اين گفته «بتسى نيويل»[١] مدير مدرسه ابتدايى خصوصى صاحبنام ديگرى در منهتن است. «هديه يك ساله، بهترين هديهاى است كه شما مىتوانيد به كودكتان بدهيد.»
انجام دادن زودتر كار، ضرورتاً نشانهاى بر بهتر انجام دادن آن كار نيست. در حقيقت؛ زود انجام دادن كار، بدان معنى است كه شما آن كار را با دقت كمتر و در دوره طولانىتر انجام خواهيد داد.
سرعت آموزش شتاب گرفته، امّا رشد مغزى پسران نسبت به ٣٠ سال پيش فرقى نكرده است. اين نخستين عاملى است كه منجر مىشود پسران از مدرسه رها شوند. امّا به هرحال، مدارس با روشهاى ديگرى تغيير كردهاند. تغييرات به گونهاى متفاوت بوده و بر روى پسران بيش از دختران تأثير گذاشته است. نياز است كه شما انگيزههاى دختران را براى موفقيت در مدرسه كه گهگاه با پسران متفاوت است، بفهميد و درك كنيد.
نخستين پرسشى كه ما سعى داريم جواب آن را بدهيم اين است كه چرا
[١] -Betsy Newell .