وضعيت اسف بار پسران - ساكس، لئونارد؛ مترجم نرگس سادات چاوشي - الصفحة ١٣٦
در اوقات فراغت چه نوع فعّاليتها و سرگرمىهايى براى اين دسته از پسران مىتوانند به عنوان برترين انتخاب باشند؟ چگونه او مىتواند نيازهاى خويش را به بهترين صورت ممكن برآورده سازد تا ملاك برترى شده و پيروز گردد؟
اجازه دهيد مثالى را براى شما توضيح دهم. در مدرسه پسرانهاى نزديك «ادمونتون»[١] همه دانشآموزان ملزم شدهاند كه در فعّاليت رقابتى خارج از كلاس شركت داشته باشند؛ كه اين فعّاليت هر سال تغيير مىكند. يك سال اين فعّاليت عبارت بود از اينكه هر پسر مىبايست در آبهاى سرد شمالى رودخانه ساسكاچيوان[٢] آن هم در ابتداى فصل بهار شنا كند. همان گونه كه يكى از شاهدان نوشته بود: آب يخ بود، قطعات يخ همين يك هفته پيش تكه تكه شده بود. من مىتوانستم نگرانى پسرهاى تازه وارد را درك كنم. هرچه زمان براى آنان نزديكتر مىشد تا قايقهاى خويش را وارونه ساخته و در آب با دماى يك درجه سانتيگراد شنا كنند، نگرانى آنها نيز شدت مىيافت. هريك از آن پسرها كه به ساحل مىرسيدند با سينههاى باد كردهشان، احساس غرور و مردانگى مىكردند. هر پسرى مدعى مىشد كه بر آبهاى سرد شمال ساسكاچيوان فائق آمده است. آنان همچنين ابراز مىكردند كه هيچ كس ديگرى در مدرسه قديمى آنها سعى نكرده يا جرأئت نخواهد داشت كه درصدد چنين تجربهاى برآيد.
[١] -Edmonton .
[٢] -Saskatcheuan .