امروزه هر پسرى توسط يك ارتباط اينترنتى بسيار سريع، مى‌تواند در يك زمان معيّن مقابل بازيكن ديگرى در آن سوى شهر يا در قسمت ديگرى از كره زمين بازى كند. هدفون‌هاى پيشرفته به پسران اين امكان را مى‌دهد كه در يك جنگ گروهى و ظاهرى رايانه‌اى درگير شوند كه در خلال آن، دام‌هايى هماهنگ براى جنگجويان دشمن كه از تسليحات مجازى با تكنولوژى بالا استفاده مى‌كنند، طرّاحى شده است. پس از آنكه پسر شما دو ساعت از وقتش را صرف هدايت يك جوخه از سربازان نظامى در حمله به مقر فرماندهى تروريست‌ها كرد، دستورات را از طريق ميكروفن خود به دوستانش صادر مى‌كند و با شتاب از ميان رگبار گلوله‌ها مى‌گذرد تا نيروى مولّد برق دشمن را نابود سازد. در مقابل، يادگيرى دستور زبان اسپانيايى از طريق يك كتاب درسى مى‌تواند به طرز مأيوس كننده‌اى خسته كننده به نظر برسد.

دنياى مجازى؛ جذّاب، سريع، دوسويه، گروهى و مايه سرگرمى است و دنياى واقعى تكاليف و كتب درسى نمى‌تواند با آن رقابت كند.

زمانى كه جنگ نظامى باعث احساس كسالت شد، او مى‌تواند اتومبيل رفقايش را بدزدد و به طرز حيرت‌انگيزى يك شبيه‌سازى مفصّل از ميامى را در سال ١٩٨٠ در اطراف پديد آورد. سپس در حالى كه به موسيقى‌اى كه خودش نواخته، از طريق راديوى اتومبيلش گوش مى‌دهد، براى دقايقى اطراف شهر رانندگى مى‌كند. دختر زيبايى به سوى ماشين او مى‌آيد و