دختران متمايز مى‌سازد اين است كه ميل به قدرت سبب مى‌شود كه از ديگر استنباطها و تصوّرات پيشى بگيرند. براى بيشتر دختران و زنان، دوست داشتنى بودن يا حسن شهرت داشتن، بيش از اينكه داراى مسئوليت باشند، اهميت دارد؛ در حالى كه برخى از پسران و مردان ترجيح مى‌دهند داراى مسئوليت باشند تا اينكه دوست داشتنى باشند. اين امر در مورد برخى از زنان نيز صادق است، نه براى بيشتر آنان. مجدداً بر اين نكته تأكيد مى‌ورزم كه در اينجا قصد تعميم دادن هيچ بيانيه‌اى را راجع به جنسيت ندارم. همه ما زنانى را مى‌شناسيم كه تمايل دارند رئيس باشند و نيز پسران و مردانى را مى‌شناسيم كه بيشتر از اينكه ميل به رياست داشته باشند، به تبعيت مشتاقند. آنچه من در بيست و يك سال تجربه پزشكى‌ام به‌دست آوردم عبارت است از اينكه بسيارى از پسرانى كه از ديدگاه ما فاقد انگيزه مشخص به نظر مى‌رسند، در عمل به واسطه ميل به قدرت، داراى انگيزه واقعى مى‌شوند. ميل به قدرت برترين مفهوم است، البته نه به اندازه انگيزه؛ امّا به‌عنوان نوعى نگرش، راهى براى ارزش قائل شدن به خصلت‌ها و ويژگى‌هاست. چنين پسرانى غالباً مخفيانه اعتقاد دارند كه استثنايى و بى‌نظير هستند. آنان معتقدند كه داراى سرنوشتى مى‌باشند كه در اثر مرور زمان برملا خواهد شد. در نتيجه، معتقدند قوانينى كه براى مردم عادى به اجرا گذاشته مى‌شود، در مورد آنان اجرا نمى‌شود. براى آنان اهميت سرنوشتشان بسيار بالاتر از رفاقت يا موفقيت تحصيلى‌شان است. آنها اغلب انتظار ندارند