وضعيت اسف بار پسران - ساكس، لئونارد؛ مترجم نرگس سادات چاوشي - الصفحة ١٢١
آقاى ولش گفت: من تصوّر نمىكردم كه اين موضوع تا اين اندازه سرگرم كننده باشد كه تعدادى از بچهها آن روز از رفتن به مدرسه صرف نظر كرده و ترجيح بدهند در خانه بمانند و سعى كنند در بازى پيروز شوند. «سينيور استيوپن» به من گفت كه آخر هفته پيش، شش ساعت متوالى در خانه يكى از دوستانش بازى كرده است. وقتى كه او ساعت يك صبح روز يكشنبه به خانه بازگشت، دو ساعت ديگر نيز بازى رايانهاى را ادامه داد، سپس به خواب فرو رفت و در ساعت هفت صبح كه از خواب برخاست مجدداً رايانه را روشن كرد. او گفت: «مادرم مجبور شد به من يادآورى كند كه لباسهاى خود را عوض كنم و دوش بگيرم و براى رفتن به مدرسه حاضر شوم.»
«گرگ سوليوان»[١] مربى فوتبال و همكار آقاى ولش اظهار مىكند هنگامى وى در حاشيه شمالى ويرجينيا مشغول رانندگى است، بچههاى بسيار كمى را مىبيند كه در خارج از خانه مشغول بازى باشند. او مىگويد: «آنها در داخل خانه مشغول بازىهاى رايانهاى هستند. اغلب بچهها ورزشهاى حقيقى را بسيار توانفرسا حس كردهاند.» من با مربيان فوتبال ديگرى نيز صحبت كردهام و آنان در كمال شگفتى توضيح مىدهند پسران نوجوانى كه مىتوانند در «بازى فوتبال رايانهاى»[٢] پيروز شوند، چيزهاى كمى در باره بازى فوتبال واقعى مىدانند. يكى از مربيان به من
گفت: «اين
[١] -Grog Sulleion .
[٢] -Madden NFL .