چطور ممكن است يك مسئله، پسران كلاس چهارم را بهتر و پسران كلاس دوازدهم را بدتر كند؟ چگونه بهتر، بدتر مى‌شود! اگر شما به آنچه از كلاس چهارمى‌ها توقّع داريد در مقايسه با آنچه از كلاس دوازدهمى‌ها توقع داريد فكر مى‌كنيد، حل اين معما آسان مى‌شود.

هنگامى كه ما از كلاس چهارمى‌ها امتحان مهارت‌هاى مقدماتى خواندن مى‌گيريم، سعى مى‌كنيم مشخص كنيم كه آيا آنها در اصول اساسى خواندن، مهارت دارند؟ آيا آنها مى‌توانند آنچه بر روى صفحه است بخوانند؟ آيا آنها واژگان مقدماتى را مى‌دانند؟

در بيست سال گذشته، تأكيد برروى تسلط خواندن افزايش يافته است. در ٢٠ يا ٣٠ سال گذشته، به دانش‌آموزان ابتدايى تعليم داده شده بود كه با روش‌هاى غيرقابل تصوّر و تجسّم امتحان بدهند. اين تعاليم و مشق‌ها از يك سن پايين‌تر شروع شده، بسيار زياد طول مى‌كشيد. در نتيجه، دانش‌آموزان ابتدايى چه پسر و چه دختر، امروزه تا اندازه‌اى بهتر از ٢٠ يا ٣٠ سال گذشته شده‌اند و خلأ جنسيتى محدود شده است.

امّا در مورد كلاس دوازدهم، موضوع متفاوت است. انتظار مى‌رود كلاس دوازدهمى‌ها قادر باشند محتوا و مضمون را بخوانند و اين كافى نيست كه آنها فقط قادر باشند تمام واژه‌ها را بخوانند. اگر شما متنى را در مورد گرم شدن كره زمين مى‌خوانيد، نياز داريد تا با آن موضوع آشنا باشيد و اين به شما كمك مى‌كند تا آنچه در مورد «معاهده كيوتو» است بدانيد و