معلّمش مى‌گويد: «ما فرزند شما را در گروه بازى قرار مى‌دهيم. در آن گروه كودكانى قرار دارند كه آمادگى خواندن و نوشتن ندارند. هر بچه با ديگرى متفاوت است و ما اين را مى‌دانيم. در گروه بازى فرزند شما مى‌تواند به هركجا مى‌خواهد، برود؛ بالا و پايين بپرد و با مكعب‌ها بازى كند، بدون اينكه مزاحمتى براى بچه‌هاى ديگر ايجاد كند.»

مادر پاسخ مى‌دهد: «گروه بازى؟ امّا فكر كنم گروه ب- ازى مخصوص ك- ودكانى است كه در يادگيرى كُند هستند، امّا پسر من در يادگيرى كُند نيست.»

معلّمش مى‌گويد: «من موافقم؛ به همين دليل مى‌گويم كه بايد به يك متخصص مراجعه كنيد و تست بگيريد.»

دو دهه پيش، كشيشى به نام «روبرت فالقام» مجموعه مقالات مختصرى را در كتابى به نام «آنچه نياز است بدانم در كودكستان ياد گرفته‌ام» منتشر ساخت. كتاب وى دو سال جزء پرفروش‌ترين كتابهاى سال در نيويورك تايمز بود و بيش از پانزده ميليون نسخه فروش داشت. عنوان مقاله، بر درس كليدى‌اى كه كشيش در مهدكودك فراگرفته بود تأكيد مى‌كرد، به نام «زندگى و زيستنى متوازن»؛ يعنى تركيب مقدارى آموزش و تفكّر با قدرى نقاشى، رنگ‌آميزى، رقص، آواز، بازى و اندازه‌اى كار روزانه كه در آنجا بسيار خوشايند به نظر مى‌رسد.

كشيش فالقام براى تأليف اين كتاب از خاطره تجربه‌هاى خودش در