پسرانشان نمى‌توانند و نمى‌خواهند وارد زندگى شده و آن را درك كنند! اين پسران رها شده، مانند جسمى شناور هستند كه جريان آب درياى زندگى، آنها را با خود حمل مى‌كند و ممكن است هيچ ساحلى براى رسيدن آنها وجود نداشته باشد.

چرا پسرى موفق مى‌شود، در حالى كه پسر جوان ديگرى كه در نزديكى او يا حتّى در همان خانه او است، بى‌هدف به سوى بى‌اعتنايى و بى توجّهى به پيش مى‌رود؟ آنها عازم كجايند؟ آيا شما مى‌توانيد براى آنها كارى انجام دهيد؟

اينها سؤالات اساسى هستند كه من و شما با يكديگر درباره آنها تحقيق خواهيم كرد. من طى هشت سال گذشته، در هر زمان مقتضى به بررسى اين سؤالات پرداخته‌ام.

در سال ٢٠٠١، مقاله‌اى دانشگاهى در اين موضوع براى يك مجله نوشتم كه به وسيله مؤسسه روان‌شناسى آمريكا چاپ شد. همچنين در سال ٢٠٠٥ همان‌طور كه ذكر كردم، اولين كتابم به نام «چرا جنسيت داراى اهميت است؟» را چاپ كردم. آن كتاب تا حدّى گزارش پيشرفته‌اى از تحقيقاتم در مورد اين پرسش بود كه در ضمن به راههايى كه جامعه آمريكايى را براى دختران مسموم كرده است هم پرداخته‌ام. علاوه بر اينكه من يك پزشك خانوادگى تأييد شده‌ام، يك دكتر روان‌شناس با زمينه‌اى در تحقيقات علمى نيز هستم. بنابراين قادرم آنچه مى‌بينم به صورت كمّى و كيفى و منظّم مورد بررسى و تحقيق قرار دهم.