از سوى ديگر، ما شروع به جمع‌آورى پيامدهاى منفى درخصوص مردان جوانى كرده‌ايم كه نگران تبديل شدن به مرد واقعى هستند؛ كسانى كه از جامعه بزرگسال، هيچ رهنمودى درخصوص مفهوم مردى كسب نكرده و براى تأييد هويت مردانگى و آداب گذار از آن، به دسته‌هاى آشوبگران، مصرف كنندگان مواد مخدّر يا مزاحمان خيابانى گرايش پيدا كرده‌اند. پنجمين عاملى كه ما مطالعه كرده‌ايم عبارت است از: تشديد كاهش و فروپاشى نمونه آرمانى مردانه.

در شمال آمريكا، ثروت ممكن است در كمرنگ كردن نمونه آرمانى مردانه، نقش آفرين باشد. «گيلمور دريافت كه گذران سخت زندگى در يك زمان و مكان خاص، بسيار مشكل بود؛ چنان سخت بود كه آن فرهنگ، عقايد سنّتى مردانگى و مرد بودن را جشن مى‌گرفت.» يك مرد كهنسال كانادايى مى‌گفت: «زمانى كه من جوان بودم، ما مى‌بايست مسافت سه مايل را تا مدرسه پياده طى مى‌كرديم.» اين روزها تعداد كمى از كودكان آمريكايى مجبورند مسافت سه مايل را تا مدرسه طى كنند. تعداد اندكى از كودكان آمريكايى طبقات متوسط بايد نگران باشند كه آيا غذايى روى ميز يا سقفى بالاى سرشان هست؟ شايد آن بخش از علّت، اين موضوع باشد كه چرا امروزه «يك مرد واقعى بودن» اهميت كمترى براى برخى پسران آمريكايى نسل امروز دارد تا پسران آمريكايى يكى دو نسل قبل.