وضعيت اسف بار پسران - ساكس، لئونارد؛ مترجم نرگس سادات چاوشي - الصفحة ٢٢٩
طولانى مىشوند و عوامل درگير، ترديدى در كشتن به خود راه نمىدهند.» وى ابراز مىدارد كه آدم كشىهاى مرتبط با دزدى، تعقيب و شناسايى مظنونين را دشوارتر مىسازد و سطح امنيت، از حدود هفتاد درصد در سالهاى گذشته، به پنجاه درصد در اين روزها رسيده است.
٩ نوامبر ٢٠٠٦ در «بستون گلوب»[١]، شش عضو از دار و دسته «بىورلى»،[٢] بعد از اينكه با يك چوب بيسبال به دو مرد حمله كردند، با اقدامى گروهى توسط پليس دستگير شدند. طبق گزارشهاى رسمى، در مقايسه با گذشته، جنايات گروهى از بخش شلوغ و اصلى شهرستان بستون، به حومههاى شهر گسترش يافته است. مسئول گروه يكساله نيروى رزمى مىگويد: خيلى شانسى است كه يك گلوله به رهگذرى بىگناه، اصابت نكند. اگر ما موفق نشويم الگوهاى اجتماعى مثبت و منفى را در زمينه گذر به بزرگسالى براى پسران فراهم سازيم، ممكن است آنان خودشان اقدام به اين امر نمايند. گاهى ممكن است عمليات خشونتآميز گروهى و مواردى چون منازعات خيابانى و تخلفات اتفاقى، نتيجه اين مسائل باشد.
فرهنگهايى كه صدها يا هزاران سال باقى ماندند، چه وجه مشتركى داشتند؟ آنان يك وجه مشترك دارند و آن اينكه اين فرهنگها مقرراتى را كه براى بزرگسالان بالغ دارند از يك نسل به نسل بعدى منتقل مىسازند.
[١] -Boston Globe .
[٢] -Beverly .