وضعيت اسف بار پسران - ساكس، لئونارد؛ مترجم نرگس سادات چاوشي - الصفحة ٢٠٢
است كه: «فرهنگ در حال تغيير است ... (قبل از سال ١٩٧٠) اگر شما به خانوادهها با گروههاى مختلف درآمدى نگاه كنيد، همه آنها متشكّل از يك مادر، يك پدر و بچهها ... بودند، ولى اكنون ازدواج با داشتن بچه استثنا شده است، تا يك هنجار.»
و هيچ نشانهاى از هيچ كاهشى در روند بررسى ارقام وجود ندارد.
پروفسور جامعهشناس «پاملا اسموك»[١] از دانشگاه ميشيگان، هيچ شكى ندارد كه «درصد بچههاى متولد شده خارج از ازدواج نيز افزايش خواهد يافت.» كاهش در نسبت ازدواج، با تمام گروههاى جمعيت شناختى مغايرت دارد.
«كريستوفرجنكز»[٢] پروفسور جامعه شناس از هاروارد مىگويد: «اشتباه است كه فكر كنيم «كاهش در نسبت ازدواج» فقط براى قشر فقير جامعه در حال رخ دادن است.»
علاوه برآن، نسبت مردان جوان (سن هيجده تا سى و پنج سال) كه در خانه با والدين يا خويشاوندان زندگى مىكنند، بيش از سى سال گذشته و تقريباً دو برابر شده است؛ در حالى كه نسبت زنان جوان در همان گروه سنّى كه با والدين يا خويشاوندان زندگى مىكنند، ثابت مانده است. زنان جوان و مردان جوان اكنون راههاى متفاوتى را در زندگى دنبال مىكنند.
زنان جوان به دنبال بهدست آوردن شغل، تثبيت موقعيت خود در محل
[١] -Pamela Smock .
[٢] -Christopher Jencks .