وضعيت اسف بار پسران - ساكس، لئونارد؛ مترجم نرگس سادات چاوشي - الصفحة ١٢٥
دانمارك نيز همانند نروژ، به انجام خدمت سربازى تمام مردان جوان خود نياز دارد. پروفسور ديويد اون[١] از دانشگاه بروكلين اخيراً با محقّقان دانماركى همكارى كرد تا درميان سربازان جديد دانماركى به دنبال حادثه مشابهى بگردد. با تجربه نتايج آزمايش بر روى بيش از پانصد هزار سرباز جديد بين سالهاى ١٩٥٩ تا ٢٠٠٤ ميلادى، پروفسور اون و همتاهاى دانماركى وى، به سخنىاى رسيدند كه يك صعود تدريجى را در زمينه عملكرد از سال ١٩٥٩ تا اواسط ١٩٨٠، سپس وضع ثابت در اوايل سال ١٩٩٠ و افتى آشكار، تقريباً ميان سالهاى ١٩٩٤ و ٢٠٠٤ را نشان مىداد.
براساس برخى از بررسىها، نتايج بهره هوشى مردان جوان پس از صعود سراسرى در بيشتر سالهاى قرن بيستم، هم اكنون شروع به تنزل كرده است.
امّا برگرديم به پرسش دوم: از آمادگى براى زندگى حقيقى چه خبر؟
زمانى كه شما خلبان يك هواپيماى شكارى يا يك تيرانداز كمين كرده مارين باشيد، توانايى فشار دادن دكمهاى ٠٢/ ٠ ثانيه زودتر از ساير همسالان، يك مهارت ارزشمند محسوب مىشود. آمادهسازى نوجوانان براى زندگى حقيقى، نيازمند مهارتهايى كاملًا متفاوت است.
پدر جوانى را تصور كنيد كه در سن بيست سالگى خود سعى مىكند دختر بچه گريانش را تسلى دهد. در اينجا نه دكمهاى براى فشار دادن هست و نه اسلحهاى براى شليك كردن. شايد تنها كار مفيد و مناسبى كه مىتوان
[١] -Devid Owen .