پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٤٦ - پرتوى از كلمات درخشان امام سجاد عليه السلام

مى‌گذارد، با احمق همنشين مشو كه به قصد سود رساندن، به تو ضرر مى‌رساند، و با كسى كه قطع رحم كرده است و با فاميل خود ارتباط ندارد همنشين مشو كه من او را در قرآن لعنت‌شده يافتم.

١٣. «إنّ المعرفة و كمال دين المسلم تركه الكلام فيما لا يعنيه، و قلة مرائه، و حلمه، و صبره، و حسن خلقه»؛

نهايت شناخت و كمال ديانت يك مسلمان به ترك سخن بيهوده، كم جدل كردن، بردبارى و خوش‌اخلاقى است.

١٤. «ابن آدم، إنّك لا تزال بخير ما كان لك واعظ من نفسك، و ما كانت المحاسبة من همّك، و ما كان الخوف لك شعارا، و الحذر لك دثارا، ابن آدم إنّك ميّت و مبعوث و موقوف بين يدي اللّه جلّ و عزّ، فأعدّ له جوابا»؛

اى آدميزاده، مادام كه از درون خود را پند دهى، از خود حساب كشى، ترس از خدا را روانداز و حذر را زيرانداز خودسازى پيوسته رو به خوبى دارى، اى آدميزاده، تو خواهى مرد و پس از مرگ دوباره زنده خواهى شد و در پيشگاه خداوند متعال براى سؤال و جواب به‌پا داشته خواهى شد، پس براى آن روز جوابى مهيا كن.

١٥. «لا حسب لقرشيّ و لا لعربيّ إلّا بتواضع، و لا كرم إلّا بتقوى، و لا عمل إلّا بنيّة، و لا عبادة إلّا بالتفقه، ألا و إنّ أبغض الناس إلى اللّه من يقتدي بسنّة إمام و لا يقتدي بإعماله»؛

قريشى بر غير قريشى شرافت و برترى جز به واسطه فروتنى ندارد، بزرگوارى جز تقوى نيست، عملى بدون نيت درست نيست، عبادت بدون علم دين ارزشى ندارد و منفورترين بندگان در نزد خدا كسى است كه ادعاى پيروى از امامى را داشته باشد و از دستورات او تبعيت نكند.