پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٥٦ - ج - خشوع

تقرب پرهيزگاران است و از مهمترين كشش‌هاى درونى امام سجاد عليه السّلام همين عبادت بود كه آن حضرت آن را به‌عنوان وسيله صعود به سوى خداوند متعال مى‌دانست و چون مى‌خواست به نماز بايستد لرزه بر اندامش مى‌افتاد، از علت آن سؤال كردند، فرمود: آيا مى‌دانيد كه در برابر چه‌كسى قرار گرفته و با كه مناجات مى‌كنم؟[١]. حال، بعضى از خصوصيات نماز آن حضرت را برمى‌شماريم:

الف- عطر زدن‌

آن حضرت هرگاه آهنگ نماز مى‌كرد از شيشه عطرى كه در سجاده نماز خود قرار داده بود خود را خوشبو مى‌ساخت‌[٢].

ب- لباس آن حضرت در هنگام نماز

امام سجاد عليه السّلام در وقت نماز پشمينه‌اى درشت مى‌پوشيد تا بيشتر نفس خود را در برابر عظمت خدا خوار كند.

ج- خشوع‌

نماز امام سجاد عليه السّلام مثل اعلاى انقطاع كامل به سوى خداوند و بريدن از عالم ماديات بود كه در آن‌حال از پيرامون خويش غافل شده و چيزى را در اطراف خود احساس نمى‌كرد بلكه از شدت رابطه قلبى با خدا حتى خويشتن خويش را نيز احساس نمى‌كرد. راويان در توصيف نماز آن حضرت گفته‌اند:

امام سجاد عليه السّلام در هنگام خواندن نماز رنگ‌به‌رنگ مى‌شدند و اعضاى بدن‌

[١] . خصال ٢/ ٦٢٠.

[٢] . بحار الأنوار ٤٦/ ٥٨.