پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٥٠ - ب - اصلاح امور دولتى

امت از خودگذشتگى سخاوتمندانه او را احساس كنند نمى‌توانست دل‌هايشان را به دست آورده و در راه حل مشكلات و حراست از رسالت خويش از آنان بهره جويد.

از آنجا كه در زمانه امام سجاد عليه السّلام هنوز نغمه جدايى دين از سياست به گوش‌ها نرسيده بود همه فعاليت‌هاى دينى آن حضرت كاملا برخاسته از حركت سياسى ايشان بود و در لابلاى اوراق زندگى امام عليه السّلام به نمونه‌هاى آشكارى از مداخلات صريح سياسى برمى‌خوريم، از بررسى روايات صادرشده از امام سجاد عليه السّلام درمى‌يابيم كه او بر عرصه سياست اشراف كامل داشته، در بحث‌هاى داغ سياسى داخل شده، جريانات سياسى را تعقيب نموده و بر ضد اوضاع فاسدى كه امت اسلام در آن به سر مى‌برده‌اند به اظهارنظر صريح مى‌پرداخته است اينك نمونه‌هايى از اين اظهارات:

١. عبد اللّه بن حسن بن حسن گويد: امام على بن الحسين هرشب پس از نماز عشا با عروة بن زبير در انتهاى مسجد النبى صلّى اللّه عليه و آله به گفت‌وگو مى‌نشستند من نيز با آنها مى‌نشستم، شبى از شبها صحبت از ظلم‌وستم بنى اميّه و زندگى در كنار آنان به ميان آمد، عروة به امام سجاد عرض كرد: اى على هركه از ستمگران دورى جويد، خداوند از نارضايتى قلبى او نسبت به اعمال آنان با خبر است، پس اگر به ميزان يك ميل (حدود دو كيلومتر) از آنان دور شود اميد مى‌رود كه اگر خداوند آنان را عذاب كند او از آن عذاب درامان بماند.

عبد اللّه بن حسن گويد: عروه پس از آن از مدينه خارج شده و در منطقه عقيق ساكن گرديد، من نيز در منطقه سويقه مسكن گزيدم.

اما مى‌بينيم كه امام عليه السّلام ماندن در مدينه را ترجيح داده و تمام عمر شريف خود را در آن شهر گذراندند، چراكه خارج شدن از شهر را نوعى فرار از نبرد