پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٧٤ - اسيران اهل بيت عليهم السلام در شام
از اينرو عجيب نخواهد بود كه چنين قضيهاى را در كتب تاريخ بخوانيم:
در هنگام ورود اسيران كربلا به شام پيرمردى شامى به امام سجاد عليه السّلام نزديك شد و به او گفت: خداى را شكر كه شما را هلاك كرد و امير را بر شما پيروز گردانيد.
امام سجاد عليه السّلام در جواب وى فرمودند: «اى پيرمرد آيا قرآن خواندهاى؟»
پيرمرد پاسخ داد: آرى.
امام عليه السّلام فرمود: آيا اين آيه را نيز خواندهاى:
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى؛ بگو: من هيچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمىكنم جز دوست داشتن نزديكانم [اهل بيتم]؟.
پيرمرد پاسخ داد: آرى خواندهام.
امام عليه السّلام فرمودند: «اى پيرمرد مراد از (قربى) در اين آيه ما هستيم».
سپس فرمودند: آيا اين آيه را خواندهاى:
وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ و حقّ نزديكان را بپرداز؟.
پيرمرد پاسخ داد: آرى خواندهام.
امام عليه السّلام فرمودند: «اى پيرمرد در اين آيه هم مراد از (قربى) ما هستيم».
سپس فرمودند: آيا اين آيه را خواندهاى:
وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى؛ بدانيد هرگونه غنيمتى به دست آوريد، خمس آن براى خدا، و براى پيامبر، و براى ذى القربى ... است؟.
گفت: آرى.
امام عليه السّلام فرمودند: «ما همان قربى و نزديكان پيامبر هستيم».
باز امام عليه السّلام پرسيدند: اى پيرمرد آيا اين آيه از قرآن را خواندهاى: