پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٦٥ - ٣ روزه

امام سجاد عليه السّلام در هرروز از ماه مبارك رمضان دستور مى‌دادند كه گوسفندى را سر ببرند و با آن غذا تهيه نمايند و چون غذا آماده مى‌شد مى‌فرمود: «كاسه‌ها را بياوريد» و امر مى‌كرد كه همه آن را ميان درماندگان، بيوه زنان و يتيمان قسمت كنند تا اينكه ديگر چيزى از آن براى افطار خودش نمى‌ماند و خود با نان و خرما افطار مى‌فرمود[١].

از ديگر خيرات امام سجاد عليه السّلام در ماه مبارك رمضان آزاد كردن بردگان از بند بردگى بود، اگرچه غلامان و كنيزان آن حضرت در سايه او در كمال احترام مى‌زيستند و آن حضرت با آن همچون فرزندان خويش رفتار مى‌نمود، امام سجاد هرگز غلام و كنيزى را به خاطر خطا مؤاخذه نمى‌كرد بلكه اشتباهات آنان را در نامه‌اى يادداشت مى‌كرد و در آخر ماه مبارك رمضان غلامان و كنيزان خود را جمع مى‌كرد و آن نامه را به آن‌ها نشان مى‌داد و مى‌فرمود:

«با صداى بلند بگوييد: اى على بن الحسين همچنان‌كه گناهان ما را در نامه‌اى گرد آورده‌اى پروردگارت آنچه از گناهان مرتكب شده‌اى در نامه عملت گرد آورده است، در نزد او كتابى است كه سخن راست مى‌گويد و هيچ صغيره و كبيره‌اى انجام نداده‌اى مگر اينكه آن كتاب آن را شماره كرده است و همان‌گونه كه اعمال ما را اينجا حاضر كرده‌اى هرعملى كه انجام داده‌اى در آن حاضر خواهى يافت، پس چنان‌كه از خداوند اميد بخشايش دارى، ببخش و درگذر و به همان نحو كه دوست دارى خداوند تو را عفو كند ما را عفو كن كه خدا را بسيار بخشنده، مهربان و آمرزنده خواهى يافت و خدايت به هيچ‌كس ستم روا نمى‌دارد ...

اى على بن الحسين چنان‌كه نزد تو نامه‌اى است كه به راستى با ما از آنچه ناروا

[١] . بحار الانوار ٤٦/ ٧٢.