پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٩٧ - ويژگى گريه در زندگانى امام سجاد عليه السلام

ويژگى گريه در زندگانى امام سجاد عليه السّلام‌

گريه در انسان عوامل مختلفى دارد، گاه انسان در اثر شوق به محبوب مى‌گريد و گاه براى بلند كردن صداى اعتراض در برابر سلطه ظالم صدا به گريه بلند مى‌كند و از اينجا است كه مى‌توان دريافت چرا در روايات واردشده «گريه بر امام حسين عليه السّلام از عوامل نيل به سعادت پايدار و تقرب به درگاه خداوند سبحان است.»

پيامبر اكرم محمد مصطفى صلّى اللّه عليه و آله همواره در منزل و مسجد بر امام حسين عليه السّلام مى‌گريستند، گاه در خلوت و تنهايى و گاه در ميان اصحاب و ياران و هركس علت اين گريه را از ايشان جويا مى‌شد در پاسخش مى‌فرمودند:

جبرئيل خبر قتل پسرم و گروهى از خاندانش را به من داده و خاكى را كه او در آن به شهادت مى‌رسد به من نشان داده است‌[١].

مضافا به اينكه گريه بر امام حسين عليه السّلام موجب آشنايى بيشتر افكار عمومى با عمق قساوت و فجايعى است كه بنى اميّه و اطرافيان آن‌ها نسبت به اهل بيت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله انجام داده‌اند و از اين‌رو است كه مى‌بينيم ائمه عليهم السّلام شيعيان خود را به برپايى محافل و مجالس ذكر حادثه كربلا و اشك ريختن بر اين فاجعه دردناك ترغيب نموده و اجر و ثواب بى‌پايانى براى آن برشمرده‌اند.

مخفى نماند كه گريه امام سجاد عليه السّلام بر پدر بزرگوارش در طول عمر تنها از سر رقّت قلب و عواطف پدر و فرزندى نبوده است، بلكه آن حضرت از اين عمل اهداف بلندى را دنبال مى‌فرموده كه عبارت از آشنا كردن نسل‌هاى بيدار آينده با اين حادثه بزرگ بوده است و خود امام عليه السّلام هم شاهد زنده‌اى بر كارهاى آكنده از سنگدلى و جنايت امويان، خروج آنان از دين و موضع‌گيرى خصمانه‌

[١] . كشف الغمه ٢/ ٧- ١٢.