پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٧٧ - دعاى امام عليه السلام در روز عرفه

سپس به حالت سجده به زمين افتاد، من به وى نزديك شده سرش را در دامن گرفتم در اين‌حال قطراتى از اشكم بر گونه مباركش افتاد، نشست و با صداى ضعيفى فرمود: «كيست كه مرا از ياد پروردگارم بازداشته است؟».

طاووس با نهايت خضوع و احترام عرض كرد: اى پسر رسول خدا من طاووس هستم، شما كه پدرت حسين بن على عليهما السّلام و مادرت فاطمه زهرا عليها السّلام و جدّت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله است اين‌گونه جزع و فزع مى‌كنى، بر ما گنهكاران جنايت‌پيشه لازم مى‌آيد كه همين كار را انجام دهيم.

امام عليه السّلام در پاسخ او فرمودند: «هيهات هيهات اى طاووس، حديث پدر و مادر و جدّم را واگذار كه خداوند بهشت را براى كسى آفريده كه اطاعتش كند، اگرچه غلامى حبشى باشد و دوزخ را براى گناهكاران آفريده اگرچه آن گناهكار سيد قريشى باشد، آيا كلام خدا را نشنيده‌اى كه مى‌فرمايد فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَ لا يَتَساءَلُونَ؛ پس آنگاه كه در صور دميده شود، [ديگر] ميانشان نسبت خويشاوندى وجود ندارد، و از [حال‌] يكديگر نمى‌پرسند؟ به خدا كه فرداى قيامت از چيزى جز اعمال نيكى كه پيش فرستاده‌اى سود نخواهى جست»[١].

دعاى امام عليه السّلام در روز عرفه‌

امام سجاد عليه السّلام در روز عرفه به خواندن نماز، دعا و تلاوت قرآن مى‌پرداخت و دعايى كه در آن روز انشا فرموده است از درخشان‌ترين دعاهاى صادرشده از اهل بيت عليهم السّلام مى‌باشد كه قسمت‌هايى از آن دعا اين ست:

[١] . مناقب آل ابى طالب ٤/ ١٦٣، ١٦٤، بحار الأنوار ٤٦/ ٨١.