پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٨٣ - سند صحيفه سجاديه

امام سجاد عليه السّلام با يارى جستن از چنين مواهبى بود كه توانست در ضمن دعاهاى خود جوّ معنويت را در جامعه منتشر سازد كه در كوران تهاجم اغواكنندگان، به يارى انسان مسلمان بشتابد و او را از مدار جاذبه زمينيان خارج كرده، به خدايش پيوند دهد، آن حضرت با اين وسيله توانست بر ارزش‌هاى ذاتى بشر تأكيد كند تا در زمانه ثروت و مال‌اندوزى حافظ او باشد چنان‌كه خود آن حضرت اين‌چنين بود و از گرسنگى سنگ به شكم مى‌بست.

بدين ترتيب درمى‌يابيم كه صحيفه سجاديه يك كار بزرگ اجتماعى بود كه ضرورت‌هاى زمان انجام آن را بر امام سجاد عليه السّلام واجب كرده بود علاوه‌بر اين‌كه خود ميراث الهى منحصربه‌فردى است كه در طول اعصار و قرون منبع فيض، مشعل هدايت و مكتب اخلاق و تهذيب نفس گشته، بشريت به اين ميراث عظيم محمدى و علوى نيازمند بوده و هرچه فتنه دنيا و فريب شيطان بيشتر شود اين نيازمندى بيشتر خواهد شد[١].

سند صحيفه سجاديه‌

سند صحيفه سجاديه به امام محمد باقر عليه السّلام و برادر شهيدش زيد بن على بن الحسين عليه السّلام منتهى مى‌گردد، در مقدمه صحيفه سلسله سند آن ذكر شده كه از نظر صحت به حد تواتر رسيده و علما هميشه آن را به‌عنوان سند متصل تلقى كرده‌اند.

سيد محسن امين عاملى مى‌نويسد: «رسايى الفاظ صحيفه، فصاحت بى رقيب و بلندى مضمون آن و آنچه در انواع خاكسارى در برابر خداوند، ثنا

[١] . برگرفته از مقدمذ شهيد صدر بر صحيفه كامله سجاديه.