پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٩٠ - ويژگى دعا و مناجات در زندگى امام عليه السلام

خدايا ما را سوار بر كشتى نجات و از رازونياز جان‌پرورت بهره‌مند كن و در چشمه جوشان عشقت شيرينى مهر و نزديكى‌ات را به ما بچشان، تلاش ما را در راه خود و كوشش ما را در اطاعت خويش قرار ده، نيت‌هاى ما را در معامله با خود خالص گردان كه ما از تو و براى توايم و ما را در راه رسيدن به تو جز تو وسيله‌اى نيست‌[١].

در اينجا مى‌بينيم كه امام عليه السّلام خلوص نيت در ارتباط با خدا را از او مى‌خواهد و برترين آرزويش به درگاه خداوند خشنودى او است.

آن حضرت در مناجات ديگرى فرموده‌اند:

«... إلهي فاسلك بنا سبل الوصول إليك، و سيّرنا في أقرب الطرق للوفود عليك، قرّب علينا البعيد، و سهّل علينا العسير الشديد، و ألحقنا بعبادك الذين هم بالبدار إليك يسارعون، و بابك على الدوام يطرقون، و إيّاك في الليل و النهار يعبدون، و هم من هيبتك مشفقون، الذين صفّيت لهم المشارب، و بلّغتهم الرغائب، و أنجحت لهم المطالب، و قضيت لهم من فضلك المآرب، و ملأت لهم ضمائرهم من حبّك، و روّيتهم من صافي شربك، فبك إلى لذيذ مناجاتك و صلوا، و منك أقصى مقاصدهم حصّلوا ...؛

بارالها ما را رهسپار راهى كن كه به تو برسد راهى كه براى رسيدن به تو نزديكترين باشد، دورها را بر ما نزديك و دشوارى‌ها را بر ما آسان فرما و ما را به آن دسته از بندگانت پيوند ده كه در راه رسيدن به تو از يكديگر پيشى مى‌گيرند و پيوسته در رحمتت را مى‌كوبند، در شب‌وروز تنها تو را مى‌پرستند و از هيبتت بيمناكند، آن بندگانى كه آبشخور معرفتشان را پاكيزه كردى و آنان را به آنچه مشتاقش بودند رساندى و به آن‌ها توفيق رسيدن به آرزوهايشان را عطا فرمودى و از فضل خود

[١] . مناجات المطيعين.