پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٥٢ - بخش نخست پرورش حضرت امام سجاد عليه السلام

او در اوان كودكى زير سايه جد بزرگوارش حضرت امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السّلام و در معرض تشعشع انوار روحانى بزرگوارى بوده كه عطر معنويتش سراسر عالم را دربرگرفته است، و اين فرزندزاده نيز در شخصيت و ساختارهاى نفسى به حق نمونه درستى از جد خود بود.

كما اينكه پس از آن نيز در پناه عمويش امام حسن مجتبى عليه السّلام زندگى كرد همو كه سرور جوانان اهل بهشت، نوه و ريحانه پيامبر بود و بر او باران عطوفت و مهربانى مى‌باراند و خصلت‌هاى والا و معيارهاى بزرگ خود را در جان او مى‌كاشت، اين همه در حالى بود كه او تحت تربيت پدر بزرگوارش سرور آزادگان و سيد شهداء امام حسين بن على عليه السّلام قرار داشت كه در چهره اين فرزند امتداد ذاتى روحانيت پيامبر و معيارهاى امامت را ديده و همين موجب عنايت و توجه بيشتر پدر نسبت به او و مقدم داشتن وى بر ساير فرزندان گرديده و در اكثر اوقات همراه و مصاحب پدر بود.

امام زين العابدين عليه السّلام در سال (٣٦ ه)[١] در روز فتح بصره به دنيا آمد، در آن ايام هنوز حضرت على عليه السّلام مركز حكومت را از مدينه به كوفه منتقل نفرموده بود، و در سال (٩٤ يا ٩٥ ه) در مدينه وفات كرد.

بعضى از مورخان نيز ولادت امام سجاد عليه السّلام را در سال (٣٨ ه) و در شهر كوفه نوشته‌اند چون در آن سال و پس از جنگ جمل حضرت على عليه السّلام مركز حكومت خود را از مدينه به كوفه منتقل ساخته بود و طبيعى است كه در چنين شرايط خاصى امام حسين عليه السّلام هم با خانواده خود همراه پدرش در آن شهر بود[٢].

[١] . ارشاد، ٢/ ١٣٧، مناقب آل ابى طالب ٤/ ١٨٩، اقبال ٦٢١، مصباح كفعمى ٥١١، انوار البهية ١٠٧ گفته است در سال ٣٦ روز فتح بصره.

[٢] . ابو الثلج بغدادى م. ٣٢٥، تاريخ اهل البيت عليهم السّلام ٧٧.