پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٥٩ - ز - انس با نماز شب

اللّه نيست، اقرارى از سر ايمان و راستى.[١]

و در سجده شكر كه همواره به‌جاى مى‌آورد صد بار مى‌فرمود: «الحمد للّه شكرا» و آنگاه مى‌فرمود: «يا ذا المنّ الذي لا ينقطع أبدا، و لا يحصيه غيره عددا، و يا ذا الجود الذي لا ينفد أبدا، يا كريم، يا كريم»؛ اى كه بر بندگان نعمتى دادى كه هرگز پايان نپذيرد و جز تو ديگرى را ياراى شمارش آن نباشد و اى كه بخششت بر بندگان تا ابد تمامى نگيرد، اى كريم، اى كريم‌[٢].

و- تسبيح زياد

امام سجاد عليه السّلام دايم به ذكر و حمد و تسبيح خداوند متعال مشغول بوده و خدا را اين‌گونه تسبيح مى‌كرد:

«سبحان من أشرق نوره كلّ ظلمة، سبحان من قدّر بقوته كلّ قدرة، سبحان من احتجب عن العباد بطرائق نفوسهم فلا شي‌ء يحجبه، سبحان اللّه و بحمده»؛

منزّه است پروردگارى كه نورش هرتاريكى را روشن مى‌كند، منزّه است پروردگارى كه از قدرت خود همه‌چيز را نيرو بخشيده است، منزّه است پروردگارى كه نفس بندگان را حجاب ميان خود و آنان قرار داده اما كسى را توان پوشيدن خود از او نيست، سپاس او را كه منزّه است.[٣]

ز- انس با نماز شب‌

از جمله مستحباتى كه امام سجاد عليه السّلام هيچ‌گاه آن را ترك نفرموده و تا پايان عمر شريف خود در سفر و حضر بر انجام آن مراقبت داشتند نماز شب بود.

[١] . وسائل الشيعه ٤/ ٩٨١.

[٢] . وسائل الشيعه ٤/ ١٠٧٩.

[٣] . قطب راوندي دعوات/ ٣٤.