پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٧٢ - ٤ دعاى آن حضرت

از آنجا كه ماه مبارك رمضان عيد اولياى خدا است امام سجاد از به‌پايان رسيدن آن ماه بسيار اظهار دلتنگى مى‌نمود و در وداع ماه مبارك رمضان دعايى مى‌خواند كه گوشه‌هايى از آن چنين است:

«السلام عليك يا شهر اللّه الأكبر و يا عيد أوليائه.

خداحافظ اى بزرگ‌ترين ماه خدا و اى عيد دوستان خدا.

السلام عليك يا أكرم مصحوب من الأوقات، و يا خير شهر في الأيام و الساعات.

خداحافظ اى گرامى‌ترين همنشين از ميان اوقات و اى بهترين ماه در ميان روزها و ساعت‌ها.

السلام عليك من شهر قربت فيه الآمال، و نشرت فيه الأعمال.

خداحافظ اى ماهى كه آرزوها در آن نزديك شد و اعمال [نيك‌] در آن انتشار يافت.

السلام عليك من قرين جلّ قدره موجودا، و أفجع فقده مفقودا، و مرجوّ آلم فراقه.

خداحافظ اى همنشينى كه چون پديد آيد احترامش بزرگ و چون ناپديد شود فقدانش دردناك است و مايه اميدى است كه كه فراقش رنج‌افزا است.

السلام عليك من أليف آنس مقبلا فسرّ، و أوحش منقضيا فمضّ‌[١].

خداحافظ اى همدمى كه چون روى آورد مايه شادى و چون سپرى شود وحشت افزا است.

السلام عليك من مجاور رقّت فيه القلوب، و قلّت فيه الذنوب.

خداحافظ اى همسايه‌اى كه دل‌ها در جوارت نرم و گناهان كم گرديد.

[١] . مضّ: آلم.