پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٥٩ - حقوق اعضاى بدن

٧. اما حق بزرگ خدا بر تو اينست كه او را به يگانگى بپرستى و شريكى براى او قرار ندهى و چون از روى اخلاص اين وظيفه را انجام دهى خداوند به عهده گرفته تا كار دنيا و آخرت تو را كفايت كند.

٨. حق نفست بر تو اين است كه آن را در طاعت خداى عز و جل بكار برى.

٩. و حق زبانت اين است كه آنرا از دشنام نگهدارى و به كلام خير عادت دهى و سخنان بيهوده نگوئى و با آن به مردم نيكى كنى و خوبى آن‌ها را بگوئى.

١٠. و حق گوش اين است كه با آن بدگوئى مردم و آنچه شنيدنش حلال نيست نشنوى.

١١. و حق چشم اين است كه آن را از آنچه ديدارش ناروا است بپوشى و آن را وسيله عبرت‌آموزى قرار دهى.

١٢. و حق دست تو اين است كه آن را به آنچه روا نيست دراز نكنى.

١٣. و حق پاى تو اين است كه با آن‌ها به سوى آنچه روا نيست نروى كه با همين پاها بر صراط مى‌ايستى پس هشدار كه تو را نلغزانند و در آتش نيفكنند.