پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٣٢ - بخش دوم ويژگىهاى عصر امام سجاد عليه السلام

كه اوج اين مصيبت‌ها زمانى بود كه ديد سپاه بنى اميّه با اسبان خود در مدينه داخل مسجد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله شده و اسبان خود را در آن بستند، مسجدى كه پايگاه انتشار افكار و رسالت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به سوى جهانيان بود، سپاهيان بنى اميّه كه شهر مدينه و مسجد پيامبر را براى فساد و تركتازى خود مباح كرده بوده، به اين مسجد اهانت كرده و همه حريم‌هاى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله را پايمال نمودند. همه اين مصائب در زمان امام زين العابدين عليه السّلام روى داد.

در روزگارى كه مثله كردن انتقامجويانه، آويختن از درختان، قطع دست و پا و انواع شكنجه‌هاى بدنى همه‌روزه ورد زبان مردم بود و كشتن، ساده‌ترين وسيله‌اى بود كه در آن روزگار براى مقابله با مخالفان به كار مى‌رفت.

امويان در تجمل و نازونعمت غرق شده بودند، تاريخ‌نگاران داستان‌هاى عجيب بسيارى درباره كامجويى‌ها و بازيچه قرار دادن ثروت‌ها و اقتصاد مسلمانان توسط آنان نقل كرده‌اند[١]. آنان حتى در بذل و بخشش به شعرا و خوانندگان، از حد اعتدال بسيار فراتر رفته بودند[٢]، در روزگار امويان لهو، مسخرگى و هرزگى زندگى مردم را در جاى‌جاى جهان اسلام خصوصا در مكه و مدينه فراگرفته بود، حكومت اموى براى شكستن حرمت اين دو شهر در ميان مسلمانان، به اشاعه فساد در اين دو شهر اهميت ويژه‌اى مى‌داد.

موسيقى چنان در مدينه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله رواج يافت كه اين شهر به صورت مركز اين كار درآمد كه يادآورى آن عرق شرم بر پيشانى انسان مؤمن به خدا و رسول مى‌نشاند.

ابو الفرج گويد: حتى عالمان و عابدان اهل مدينه هم از غنا و موسيقى در

[١] . حياة الامام زين العابدين دراسة و تحليل ٦٦٥.

[٢] . ألأغانى ١/ ٥٥، ٤/ ٤٠٠، ٥/ ١١١.