پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٤٩ - پرتوى از كلمات درخشان امام سجاد عليه السلام

معلوم كند اين كار را در طاعت خدا انجام مى‌دهد يا در نافرمانى خدا و مردى كه برادرش را در كارى سرزنش نكند مگر اينكه آن عيب را در خود اصلاح كرده باشد و براى مرد بس است كه به عيب خود پرداخته و از عيب مردم چشم پوشد.

٢٤. «ما من شي‌ء أحبّ إلى اللّه بعد معرفته من عفّة بطن و فرج، و ما [من‌] شي‌ء أحبّ الى اللّه من أن يسأل»؛

پس از خداشناسى چيزى نزد خدا محبوبتر از عفت شكم و عفت جنسى نبوده و در پيشگاهش چيزى دوست‌داشتنى‌تر از اين نيست كه از او چيزى بخواهند.

٢٥. «افعل الخير إلى كلّ من طلبه منك، فإن كان أهله فقد أصبت موضعه، و إن لم يكن بأهل كنت أنت أهله، و إن شتمك رجل عن يمينك ثم تحوّل إلى يسارك و اعتذر إليك فاقبل عذره»؛

هركه از تو كار خيرى خواست اجابتش كن اگر سزاوار آن باشد كار بجايى كردى و اگر سزاوار آن نباشد تو خود سزاوار آنى و اگر مردى در سمت راستت ايستاده بود و دشنامت داد و به سمت چپت رفت و از تو پوزش خواست از او درگذر.

٢٦. «مجالس الصالحين داعية إلى الصلاح، و آداب العلماء زيادة في العقل، و طاعة و لاة الأمر تمام العزّ، و استنماء المال تمام المروّة، و إرشاد المستشير قضاء لحقّ النعمة، و كفّ الأذى من كمال العقل و فيه راحة للبدن عاجلا أو آجلا»؛

مجالس نيكان، كسان را به نيكى مى‌خواند، آداب دانشمندان موجب فزونى خرد، اطاعت از ولى امر نهايت عزت، استفاده كردن از مال نهايت مردانگى، راهنمايى كردن مشورت‌خواه به‌جاى آوردن حق نعمت و خوددارى كردن از آزار كمال خرد و مايه راحت تن در دنيا و آخرت است.