پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٥ - صدقه دادن

حالى كه از گرسنگى خود به خدا شكايت مى‌كرد به صبح رساند، يعقوب و خانواده‌اش نيز با شكم سير و در حالى‌كه هنوز مقدارى از غذاى آنان باقى بود خوابيدند، صبح فردا خداوند به يعقوب وحى كرد: بنده مرا چنان ذليل كردى كه مستحق غضب و تأديب من و نزول عذاب و ابتلاى خود و پسرانت گشتى، اى يعقوب از ميان پيامبرانم آنانى نزد من محبوبتر هستند كه بر بندگان مسكين من رحم كنند، آنان را به خود نزديك ساخته و اطعامشان نموده و پناهگاه آنان باشند، اى يعقوب چرا بر بنده من رحم نكردى، بنده‌اى كه عبادتش بسيار و به اندكى از متاع دنيا راضى بود، به عزتم سوگند تو را مبتلا خواهم ساخت، تو و پسرانت را آماج مصيبتها قرار خواهم داد.»

ابو حمزه عرض كرد: يوسف آن خواب معروف را چه‌وقت ديد؟ امام عليه السّلام فرمودند: «در همان شبى كه خانواده يعقوب، سير خوابيدند و مستمند، گرسنه»[١].

صدقه دادن‌

از كارهايى كه امام عليه السّلام در زندگى شريف خود به آن اشتياق بسيار داشتند تصدق بر فقيران براى رفع ناراحتى و نشاط بخشيدن به زندگى آنان بوده و ديگران را نيز به اين كار تشويق مى‌نمودند، به اين‌جهت كه اين عمل نزد خداوند داراى اجرى بس بزرگ است، مى‌فرمود: هيچ‌كسى بر مستمند مستضعفى صدقه نمى‌دهد مگر اين‌كه دعاى مسكين در همان ساعت در حق وى به اجابت مى‌رسد ٢.

اكنون به بعضى از خصلت‌هاى نيكو و انواع صدقات آن حضرت اشاره مى‌كنيم:

[١] . علل الشرايع ١/ ٦١ ب ٤٢ ح ١/ چاپ بيروت. ٢. وسائل الشيعه ٦/ ٢٩٦.