پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٧٥ - اسيران اهل بيت عليهم السلام در شام

إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً؛ خداوند مى‌خواهد پليدى و گناه را فقط از شما اهل بيت دور كند و كاملا شما را پاك سازد؟.

پاسخ داد: آرى.

امام عليه السّلام فرمودند: «ما همان اهل بيتى هستيم كه خداوند ما را به نزول آيه طهارت در حق آنان ممتاز كرد».

شيخ گفت: تو را به خدا قسم مى‌دهم كه آيا شما خود آنان هستيد؟!

امام عليه السّلام فرمودند: «به خدا سوگند كه ما بدون شك همانها هستيم، قسم به حقّ جدّ ما پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كه ما همانها هستيم».

پيرمرد شامى گريست، عمامه از سر بر زمين كوفت، سر بر آسمان برداشت و گفت: خداوندا من از دشمنان آل محمد بيزارم‌[١].

مورخان آورده‌اند كه پس از شهادت امام حسين عليه السّلام چون امام سجاد عليه السّلام را به شام وارد كردند ابراهيم بن طلحة بن عبيد الله به سوى او رفت و در حالى‌كه با سر و روى بسته در محمل نشسته بود از روى شماتت گفت: اى على بن الحسين چه‌كسى پيروز شد؟ امام سجاد عليه السّلام در پاسخ وى فرمودند: اگر مى‌خواهى بدانى كه چه‌كسى پيروز شد؟ در وقت نماز اذان و اقامه بگو[٢].

در اين پاسخ امام عليه السّلام به اين نكته حساس اشاره داشتند كه جدال امويان بر سر رياست بر بنى هاشم نيست بلكه نزاع بر سر اذان و تكبير و اقرار به وحدانيت خداوند متعال بوده و شهادت امام حسين عليه السّلام و ياران پاك او سبب بقاء اسلام ناب محمدى و تثبيت آن در برابر جاهليتى است كه بنى اميّه و پيروان آن سردمدار آن هستند همانها كه هيچ‌گاه طعم شيرين ايمان و اسلام را نچشيده‌اند.

[١] . مقتل خوارزمى ٢/ ٦١، اللهوف على قتلى الطفوف/ ١٠٠، مقتل مقرم/ ٤٤٩ به نقل از تفسير ابن كثير و آلوسى.

[٢] . امالى طوسى/ ٩٧٧.