پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٤٥ - پرتوى از كلمات درخشان امام سجاد عليه السلام

٩. «كفى بنصر اللّه لك أن ترى عدوّك يعمل بمعاصي اللّه فيك»؛ هرگاه ديدى دست دشمنت در دشمنى با تو به گناه آلوده گشته است بدان‌كه خداوند ياريت نموده است.

مردى به آن حضرت عرض كرد: پارسايى چيست؟

فرمود: پارسايى ده قسمت است كه بالاترين درجه آن پايين‌ترين درجه ورع است و بالاترين درجه ورع پايين‌ترين درجه يقين است، بالاترين درجه يقين پايين‌ترين درجه رضا است و معناى پارسايى در اين آيه از قرآن مجيد بيان شده است: (تا بر آنچه از دست شما رفته اندوهگين نشويد و به [سبب‌] آنچه به شما داده است شادمانى نكنيد)[١].

١٠. طلب الحوائج إلى الناس مذلّة للحياة و مذهبة للحياء و استخفاف بالوقار و هو الفقر الحاضر، و قلّة طلب الحوائج من الناس هو الغنى الحاضر»؛ دست نياز به سوى مردم دراز كردن موجب خوارى، نابودكننده حيا، كم‌كننده وقار و عين فقر است و در مقابل، كم خواهش كردن از مردم عين بى‌نيازى است.

١١. محبوب‌ترين شما در پيشگاه خدا خوب‌كردارترين شما و بزرگوارترين شما در نزد وى كسى است كه شيفتگى‌اش به آنچه در نزد خدا است بيشتر باشد، هركه ترسش از خدا بيشتر باشد اميد نجاتش از عذاب خدا بيشتر، هركه خوش‌اخلاقتر باشد به خدا نزديك‌تر و هركه بر خانواده خود بيشتر گشاده‌دستى كند خداوند از او راضى‌تر است، و همانا كه گرامى‌ترين شما در نزد پروردگار پرهيزكارترين شما است.

١٢. آن حضرت به يكى از پسرانش فرمود: پسر عزيزم، با پنج دسته همنشينى و همكلامى مكن و با آنان همسفر مشو، از همنشينى با دروغگو بپرهيز كه سراب را ماند، دور را براى تو نزديك و نزديك را برايت دور مى‌نماياند، از همنشينى با فاسق و بدكار بپرهيز كه تو را به لقمه‌اى يا به كمتر از آن مى‌فروشد، از همنشينى با بخيل بپرهيز كه تو را در اوج نياز تنها

[١] . حديد/ ٢٣.