انديشه هاى جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٦١

آنچه مى توان از آيات قرآن استظهار كرد، اين است كه ابليس از ملائكه نبوده، زيرا به تصريح قرآن او از جنّ بوده است: (كانَ مِنَ الجنَّ) . گذشته از اين، آيات ديگرى نيز مى تواند گواه بر اين مطلب باشد. قرآن در جايى فرشتگان ر ا چنين توصيف مى كند:

(...بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ * لايَسْبِقُونَهُ بِالقَولِ وَ هُمْ بِأمْرِهِ يَعْمَلُون).[١]

«هرگز آنها فرزندان خدا نيستند، بلكه بندگان گراميند كه در گفتار بر خدا پيشى نمى گيرند و به فرمان او عمل مى كنند».

و در آيه اى ديگر مى فرمايد:

(يَخافُونَ رَبَّهُمْ مِنْ فَوقِهِمْ وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤمَرُونَ).[٢]

«فرشتگان از پروردگار خويش خائف بوده و به آنچه كه فرمان داده شود، عمل مى كنند».

و باز مى فرمايد:

(يُسَبِّحُونَ اللّيلَ وَ النَّهارَ لا يَفْتُرُون).[٣]

«شب و روز خدا را تسبيح مى كنند و سستى نمىورزند.»

اين آيات بيانگر ويژگى فرشتگان است و لسان آنها به گونه اى است كه قابل تخصيص نمى باشد.

مؤيّد ديگر اين كه: ابليس داراى ذريّه است كه نتيجه ى تلاقى مذكر و