(ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللّهِ...) .[٢]

سپس كتاب را به بندگان برگزيده ى خود سپرديم و آنان به سه گروه تقسيم مى شوند:

١. (ظالِمٌ لِنفسه) : «ستم كنندگان برخويش هستند».

٢. (وَمِنْهُمْ مُقْتَصدٌ) : «گروه ميانه رو هستند».

٣. (وَمِنْهُمْ سابِقٌ بِالخَيْراتِ): «گروهى كه به اذن پروردگار در انجام خيرات بر ديگران سبقت مى گيرند».

امير مؤمنان(عليه السلام) سخنى دارد كه به روشنى مى تواند مفسر اين آيه باشد و او گروههاى سه گانه را به شكل ياد شده در زير تفسير مى كند.

[١] مؤمنون/٦١.
[٢] فاطر/٣٢.