انديشه هاى جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٤٣

مصداق بارز اين عنوان همان كافران ومشركانند چنان كه در سوره ى واقعه به عنوان اصحاب شمال معرفى شده اند و پس از ذكر مقربان و اصحاب يمين مى فرمايد:

(وَأَمَّا إِنْ كانَ مِنَ الْمُكَذِّبينَ الضّالّينَ * فَنُزُلٌ مِنْ حَميم * وَتَصْلِيَةُ جَحيم).[١]

«اگر كسى از تكذيب كنندگان(سخن پيامبران) و گمراهان باشد، به دوزخ افكنده مى شود و بر حميم جهنم واردمى گردد».

و در جاى ديگر از آنان به عنوان تكذيب كنندگان روز قيامت ياد كرده مى فرمايد:

(وَيْلٌ يَوْمَئِذ لِلْمُكَذِّبينَ * الَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ) .[٢]

و در آيه ى ديگر آنان را به عنوان كسانى كه در گمراهى و ضلالت فرو رفته و حقيقت را به بازى گرفته اند معرفى نموده است.

(فَوَيْلٌ يَوْمَئِذ لِلْمُكَذِّبينَ * الَّذينَ هُمْ فى خَوض يَلْعَبُونَ) .[٣]

«واى بر تكذيب كنندگان (سخن پيامبران) در قيامت، آنان كه در باطل فرو رفته و خود را سرگرم نموده اند(با آيات الهى به شوخى و استهزا مى نگرند)».

در هر صورت «مُكَذِّبان»وضعيت بسيار ناگوارى خواهند داشت و قرآن سرانجام سخت و ناگوار آنان را در آيات متعددى با كلمه ى «ويل» خبر داده است اين كلمه در سوره ى مرسلات ده مرتبه تكرار شده است و در سوره هاى مطففين و طور نيز آمده است.