به حكم آيات گذشته پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) بر اعمال امت خود گواهى مى دهد ولى در اين خصوص آياتى وارد شده است كه به همين جهت آنها را جداگانه مطرح نموديم.

در برخى از آيات قرآن، پيامبر گرامى شاهد و مبشر معرفى شده است آنجا كه مى فرمايد:

(يا أَيُّهَا النَّبىُّ إِنّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَمُبَشِّراً...).[١]

«اى پيامبر! ما تو را گواه و نويد دهنده برانگيختيم».

ممكن است مقصود از اين شاهد، شهادت بر اعمال در روز رستاخيز باشد.

و در آيه ديگرمى فرمايد:

(إِنّا أَرْسَلْنا إِلَيْكُمْ رَسُولاً شاهِداً عَلَيْكُمْ...).[٢]

«ما به سوى شما پيامبرى را برانگيختيم كه شاهد بر اعمال شما است».

با توجه به اين كه اداى شهادت فرع تحمل آن است اين آيات خود گواه روشنى بر وسعت وگستردگى علم پيامبر اسلام بر اعمال ظاهرى وباطنى امت اسلامى مى باشد.

[١] احزاب/٤٥، فتح/٨.
[٢] مزمل/١٥.