انديشه هاى جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٧٠

به خاطر گسترده بودن هدايت اين گروه، خداوند «پيامبر»و «قرآن»را هادى و راهنما معرفى كرده و صريحاً به پيامبر مى فرمايد:

(...وَإِنَّكَ لَتَهْدِى إِلى صِراط مُسْتَقيم).[١]

«تو به راه راستى هدايت مى كنى».

و باز در باره قرآن مى فرمايد:

(إِنَّ هذا الْقُرآنَ يَهْدِى لِلَّتِى هِىَ أَقْوَمُ...).[٢]

«اين قرآن به راه درست رهبرى مى كند».

آنچه لازم عدل الهى است همان هدايت عمومى است كه در حق تمام افراد انجام مى گيرد و اين وظيفه بشر است كه از آزادى خود بهره گرفته و ازاين هدايت هاى همگانى استفاده كند و بينى شيطان و شيطان صفتان را به خاك بمالد و در اين نوع هدايت هيچ قيد و شرطى وجود ندارد و مشيت الهى بر اين امر تعلق گرفته كه اين نوع وسايل هدايت، در اختيار همگان قرار بگيرد.

هدايت خصوصى

اين هدايت كه بايد آن را عنايت خاص الهى بر گروهى از بندگان مخصوص دانست، از آن افرادى است كه از هدايت عمومى بهره گرفته، و روح وروان آنان از فروغ وسايل هدايت همگانى روشن گرديده باشد.

اين گروه به خاطر بهره گيرى از هدايت هاى عمومى، از عنايات خاص الهى بيشتر بهره مند شده ومشمول مددهاى غيبى، و توفيق هاى الهى،(هدايت