شكوفايى شايستگى هاى درونى انسان، از مسايل مهم «انسان شناسى» است، زيرا هر انسانى با يك رشته استعدادها و لياقتها، ديده به جهان مى گشايد و برترى هاى او در آنجا نهفته است و هرچه از عمر اوبگذرد، اين نيروها تحت شرايطى به فعليت درآمده، وحالت «باز» به خود مى گيرند.

اكنون ببينيم چه بايد كرد، كه اين سرمايه هاى طبيعى طى شرايطى شكوفا شوند، و در نتيجه انسان به كمال وجودى و رشد واقعى خود برسد.

اكنون قرآن اين راهها را به گونه اى روشن مى نمايد.

١. اعمال فكر و انديشه در شناخت خود و جهان

يگانه امتياز انسان از ديگر جانداران، دستگاه عقلانى او است فكر و انديشه است كه او را از ديگر رده ها جدا مى سازد و امتياز بس بزرگى به او مى بخشد.به خاطر اهميتى كه فكر و انديشه در شكوفايى كمالات انسان دارد، قرآن ٤٧ بار روى كلمه «عقل» ١٨ بار روى ماده «فكر» ١٦ بار روى واژه «لب»