انديشه هاى جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٣٤

(...إِنَّ اللّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنينَ).[١]

و به آنان اطمينان مى دهد كه نتيجه ى اعمال خود را به طور قطع خواهند يافت:

(...إِنَّ اللّهَ لا يُضيعُ أَجْرَ الْمْحْسِنينَ).[٢]

قرآن از «ابرار» نيز ستايش و تمجيد فراوان نموده است و آنگاه كه از متفكران عابد سخن مى گويد يادآور مى شود كه آنان دست دعا به درگاه ربوبى بلند كرده و از او مى خواهند تا آنها را همنشين «ابرار» قرار دهد چنان كه مى فرمايد:

(إِنَّ فى خَلْقِ السَّماواتِ وَالأَرْض وَاخْتِلافِ اللَّيْلِوَالنَّهارِ لآيات لأُولى الأَلْباب * الَّذينَ يَذْكُرونَ اللّهَ قِياماً وَقُعُوداً وَعَلى جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فى خَلْقِ السَّماواتِ وَالأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النّارِ * ... رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَكَفِّرْ عَنّا سَيِّئاتِنا وَتَوَفَّنا مَعَ الأَبْرارِ) .[٣]

«در آفرينش آسمانها و زمين و دگرگونى شب و روز نشانه هايى از قدرت وكمال مطلق خداوند براى خردمندان است، آنان كه ايستاده و نشسته و خوابيده(در همه حال) به ياد خدا مى باشند و در آفرينش آسمانها و زمين مى انديشند(و به هدفدارى آفرينش اذعان كرده مى گويند) پروردگارا! تو اين جهان را باطل و بى هدف نيافريده اى... پروردگارا! گناهان ما را ببخشاى وبدى هاى ما را بپوشان وما را با ابرار محشور نما».