«ابرار» و «محسنين» نيز دو عنوان از عناوينى مى باشند كه به واسطه ى آنها گروهى از انسانهاى صالح و با ايمان توصيف شده اند، و اگر چه نمى توان اين گروه را نيز در عرض گروهها و اصناف ياد شده قرار داد ،زيرا آنان نيز درجات ومراتبى دارند كه در برخى از آن مراتب در عداد و شمار مقربان و در برخى از مراتب در زمره ى اصحاب اليمين خواهند بود ولى از آنجا كه در قرآن دو عنوان ياد شده به طور جداگانه مورد توجه قرار داده شده اند، ما نيز به طور فشرده آيات مربوط به آنان را يادآور مى شويم:

قرآن كريم از محسنان به عظمت ياد كرده و در آيات بسيارى مى فرمايد:

(...إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنينَ) .[١]

«خداوند نيكوكاران را دوست دارد».

در جاى ديگر مى فرمايد:

(...إِنَّ رَحْمَةَ اللّهِ قَريبٌ مِنَ الْمُحْسِنينَ) .[٢]

«رحمت الهى به نيكوكاران نزديك است».

و به پيامبر مى فرمايد: تا آنان را به لطف و پاداش خداوندى بشارت دهد:

(...وَبَشِّرِ الْمُحْسِنينَ) .[٣]

و يادآور مى شود كه پيوسته عنايت و لطف الهى با آنها است:

[١] بقره/١٩٥، ١٣٤، ١٤٨ و آيات بسيار ديگر.
[٢] اعراف/٥٦.
[٣] حج/٣٧.