انديشه هاى جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٢٩
در اينجا از يادآورى نكته اى ناگزيريم و آن اين كه قرآن از گروه ديگرى به نام «مُقَرَّبين» نام مى برد و در آخر سوره ى واقعه چنين مى فرمايد:
(فَأَمّا إِنْ كانَ مِنَ الْمُقَرَّبينَ * فَرَوْحٌ وَرَيْحانٌ وَجَنَّةُ نَعِيم).[١]
«و اگر از مقربان باشند براى آنان (پس از مرگ) آسايس و نعمت هاى الهى است».
ولى بايد توجه نمود كه مقصود از مقربين در اين آيه همان (السابقون)است كه در آغاز سوره وارد شده است. از اينجا چنين نتيجه مى گيريم كه انسانهاى مقرّب در درگاه الهى همان «السابقون» مى باشند.و به خاطر همين، پاداشى كه براى مقربان در اين آيه بيان شده است، با پاداشى كه براى «السابقون» در آغاز سوره ياد گرديد، يكسان است در هر دو مورد فرمود جايگاه آنان «جنات نعيم» است.
و اگر قرآن حضرت مسيح را جزء مقربان شمرده مى فرمايد:
(...وَجيهاً فى الدُّنْيا وَالآخرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبينَ) .[٢]
«او در دنيا و آخرت از افراد خوشنام و مقربان است».
به خاطر اين است كه وى مانند ديگر پيامبران در انجام كارهاى نيك بر ديگران سبقت مى گرفت و از نخستين روز در مهد توحيد و ايمان پرورش يافته ولحظه اى از خطّمستقيم توحيد كنار نرفت.
و: اصحاب اليمين
قرآن كريم گروهى از انسانها را در قيامت به عنوان ( اصحاب اليمين)
[١] واقعه/٨٨ـ٨٩.
[٢] آل عمران/٤٥.