انديشه هاى جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٢١

(...أُعِدَّتْ لِلَّذينَ آمَنُوا بِاللّهِ وَرُسُلِهِ...).[١]

«براى گروهى كه به خدا و رسولان او ايمان آورده اند; آماده شده است».

(وَاتَّقُوا النّارَ الّتى أُعِدَّتْ لِلْكافِرينَ).[٢]

«از آتشى بپرهيزيد كه براى كافران آماده شده است».

و در برخى از آيات كلمه ى (أَعَدَّ)بكار رفته يعنى آماده نموده است، آنجا كه مى فرمايد:

(...وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنّات تَجْرى تَحْتَها الأَنْهارُ...).[٣]

«بهشتى را كه زير درختان آن آب جارى مى شود، براى آنان آماده كرده است».

(...وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهيناً).[٤]

«براى آنان عذاب خوار كننده آماده كرده است».

اين آيات كه در آنها كلمه «اِعْداد» بكار رفته است حاكى از آماده بودن اين دو كانون است و اگر به هنگام نزول وحى وجود نداشت بكار بردن آن نياز به تأويل دارد و تا موجبى براى تأويل نباشد بايد ظاهر را اخذ كرد.

حق اين است كه ظواهر اين آيات تا دليل قاطع بر تأويل نباشد، حاكى از وجود كنونى بهشت و دوزخ است.

و از ميان روايات مى توان با روايت «هروى» كه از امام هشتم (عليه السلام) نقل