«به زودى عمر تو پايان پذيرفته، زير خاك پنهان مى شوى و آنگاه در جايگاهى كه ستمگران بهره اى جز حسرت و اندوه ندارند كارهايى كه انجام داده اى بر تو عرضه خواهد شد».[٢]

روايات در اين باره بسيار است كه مجال ذكر همه ى آنها نيست.

آن حضرت در بخشى از نامه اى كه به يكى از كارگزاران حكومت خود نوشته است فرموده است:

«به زودى عمر تو پايان پذيرفته، زير خاك پنهان مى شوى و آن گاه در جايگاهى كه ستمگران بهره اى جز حسرت و اندوه ندارند كارهايى كه انجام داده اى بر تو عرضه خواهد شد».[٣]

و در برخى روايات حساب و سؤال را به برخى از اعمال و فرايض الهى مقيد نموده است مانند:

ـ عمر انسان.

ـ دوران جوانى.

ـ كيفيت بهره گيرى از اعضا.

[١] وَ اَعمالِ العباد فى عاجِلهِم نُصْبُ اَعْيُنِهِمْ فى آجِلهِمْ (نهج البلاغه فيض الاسلام، حكمت٦).
[٢] نهج البلاغه: نامه ٤١.
[٣] نهج البلاغه: نامه ٤١.