حسابرسى خدا را بيان مى كند كه اعمال هر انسانى را در برابر ديدگان او قرار مى دهد تا او خود بر واقعيت اعمالى كه از او سرزده است، مطلع گرديده و كيفر وپاداش آنها را بيابد.

داورى روايات در اين باره

در روايات نيز اين مسأله مورد توجه واقع شده است برخى از روايات همان مطلبى را بيان نموده اند كه از آيات ياد شده استفاده گرديد و آن اين كه رسيدگى به حساب بندگان تنها به عهده ى خداوند است.

على (عليه السلام) درباره ى عايشه و دشمنى او با آن حضرت چنين مى فرمايد:

«او در سينه ى خود كينه ى مرا مى پروراند، و سينه ى او مشتعل از عداوت من بود چنان كه كوره و ديگ آهنگران شعلهور از آتش است ولى در عين حال من احترامى را كه او در گذشته داشت (احترام همسرى پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)) رعايت مى كنم و رسيدگى به حساب ما با خدا است».[١]

ولى در برخى ديگر از روايات آمده است كه بررسى حساب شيعيان به امامان معصوم (عليهم السلام) واگذار مى شود:

عبد اللّه بن سنان از امام صادق (عليه السلام)روايت كرده است كه فرمودند:

«روز قيامت خداوند رسيدگى به حساب شيعيان را به ما واگذار مى كند».[٢]

در حديث ديگر نيز از امام صادق (عليه السلام) در تفسير آيه (٢٦) سوره ى

[١] وَأَمّا فُلانَةُ فَأَدْرَكَها رَأْىُ النِّساءِ وَضِغْنٌ غَلا فى صَدْرِها كَمِرْجَلِ الْقَيْنِ... وَلَها بعْدُ حُرْ مَتُها الأُولى وَالحِسابُ عَلى اللّهِ تَعالى(نهج البلاغه/خطبه ١٥٦).
[٢] إذا كانَ يَوْمَ الْقِيامَة وَكَّلنَا اللّهُ بِحِسابِ شيعَتِنا...(بحار الأنوار:٧/٢٦٤).