انديشه هاى جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٦٠

(...وَكَذلِكَ سَوَّلَتْ لِى نَفْسِى).[١]

«اين نفس من كار مرا بر من زيبا جلوه داد».

١٠. رسول گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) آن جا كه از وضع گروهى خبر مى دهد و مى فرمايد: زمانى فرا مى رسد كه جوانان شما فاسد مى شوند و به كارهاى زشت امر مى كنيد و از كارهاى خوب باز مى داريد، ناگهان مردى از روى تعجب مى پرسد:

آيا چنين چيزى پيش مى آيد. رسول گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) مى فرمايد: بدتر از اين هم مى شود روزگارى مى آيد كه شماها تشخيص حق را از باطل و نيك را از زشت، از دست مى دهيد و سرانجام كارهاى نيك در نظر شماها بد، وكارهاى بد، در نظرتان نيك جلوه مى كند.[٢]

درحالى كه قرآن فريب وجدان وخودآرايى نفس انسانى را تصديق مى كند ولى يادآور مى شودكه اگر انسان به اعماق وجدان خود بازگشت كند از وضع واقعى خود آگاهى صحيحى به دست مى آورد، به خطا وجرم خود معترف مى گردد آنجا كه مى فرمايد:

(بَلِ الإِنْسانُ عَلى نَفْسِهِ بَصِيرة * وَلَو أَلْقى مَعاذِيرَه) .[٣]

«انسان به نفس خود آگاه است هر چند براى توجيه خود عذرهايى بتراشد».[٤]