٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٩٧

مسئولان بلندپايه نظام اسلامى موضوع تقريب مذاهب، مركز توجه مصلحان و دل سوزان امت اسلامى قرار گرفته، شايسته است فضلا و پژوهشگران محترم نسبت به اين كتاب ارزنده بيشتر توجه كنند. آنچه مى‌آيد گامى كوتاه در معرفى اين اثر است.

پيشينه «مجلة الأحكام العدلية»

حكومت عثمانى يكى از بزرگ‌ترين و قوى‌ترين حكومت‌هاى اسلامى بود كه در حدود سال ١٣٠٠ م تأسيس و در سال ١٩٢٣م منقرض شد. در طول اين ششصد سال، مدار و مرجع عملكرد حكومت بر اساس قوانين و احكام اسلامى و عمدتاً بر اساس مذهب حنفى استوار بود. حكومت عثمانى در سال ١٨٣٩م به اقتباس از برخى از قوانين اروپايى ـ به ويژه فرانسه ـ روى آورد و آنها را جايگزين برخى از احكام شرعى كرد و از سوى ديگر، احكام مربوط به معاملات را در قالب قوانين ريخته و تدريجاً و در مدت چند سال در «مجلة الاحكام العدليه» منتشر كرد و بدين سان در تمام سرزمين‌هاى پهناورى كه در قلمرو عثمانى بود ـ جز الجزائر و مصر ـ مجله رسميت يافت و مورد اجرا قرار گرفت. نويسندگان و اعضاى مجله را هفت نفر از علما به رياست «احمد جودت پاشا» ـ وزير عثمانى ـ تشكيل مى‌دادند و هدف اصلى آنها تأليف كتابى در مسائل معاملات فقه به صورت مضبوط و روان بود.

گفتنى است تجربه تبديل متون فقهى به صورت قوانين امروزى اولين بار در جهان اسلام و توسط نويسندگان مجله صورت گرفته است و از اين جهت هم جاى توجه و مطالعه بيشترى دارد. در هر حال با ظهور مجله در مجامع علمى، توجه بسيارى از علما و دانشمندان به سوى آن جلب شد و از همين رو شرح و حواشى متعددى بر آن نگاشته شد.

از جمله شروح تركى آن شرح‌هاى «عاطف بك» و