خمس به شش سهم تقسيم مى‌شود كه يك سهم براى خداوند ويك سهم براى رسول خدا و يك سهم براى ذى القربى است و هيچ كس پس از رسول خدا(ص) جز امام قائم مقام او مستحق گرفتن اين سه سهم نيست. سه سهم ديگر براى يتيمان و مساكين و ابن سبيل آل محمد(ص) است كه با ايمان و فقير باشد و نسب او به اميرالمؤمنين(ع) يا يكى از برادران او، يعنى جعفر يا عقيل و يا عموى ايشان عباس، ثابت شده باشد. به هر كدام از اين سه گروه به ميزان معمول كفايت آنها در يك سال پرداخت مى‌شود. (١٤)

ايشان فقط به اين نكته تصريح كرده كه نصف خمس براى امام است و به دو فرع ديگر اشاره‌اى نكرده است.

٩. ابن حمزه در بحث خمس كتاب الوسيله گفته است:

خمس شش قسمت مى‌شود؛ سهمى براى خداوند متعال و سهمى براى رسول خدا(ص) و سهمى براى نزديكان وى است كه اين سه قسم براى امام است. يك سهم براى يتيمان و يك سهم براى مساكين و يك سهم براى ابن سبيل از نزديكان پيامبر است... تقسيم خمس بر عهده امام است و اگر غائب باشد بر عهده كسى است كه خمس بر او واجب شده است. (١٥)

ايشان به دو امر اشاره كرده است: نصف خمس براى امام است و اگر حاضر باشد مى‌بايست خمس به ايشان داده شود تا در جاى خود مصرف كند.

١٠. ابوالمكارم ابن زهره (متوفى ٥٨٥ هـ .ق) در فصل خمس از كتاب غنيه گفته است:

خمس شش قسمت مى‌شود؛ سه سهم براى امام كه پس از پيامبر جانشين

(١٤) اشارة السبق، ص١١٤، الجوامع الفقهيه، ص٥٤.
(١٥) الوسيلة إلى نيل الفضيلة، ص١٣٧.