آثار بيان شده در مورد ممنوعيت از ارث ديه را دارد، يا اينكه در اين مورد بايد به قواعد مربوط به آيين كفار رجوع داشت؟ اگر حادثه رانندگى در خارج از ايران واقع شود؛ برحسب اينكه مقتول، ايرانى، غير ايرانى، مسلمان يا غير مسلمان باشد، آيا از حيث مسائل ارث او تفاوتى خواهد داشت؟

مى‌دانيم كه پاره‌اى از مواد قانون مدنى، نظير٦ (٨٢)، ٧ (٨٣) و ٩٦٧ (٨٤) اتباع خارجى را از حيث قواعد مربوط به احوال شخصيه، تابع قانون دولت متبوع آنها و اتباع ايرانى را تابع قانون ايران مى‌داند. همچنين مطابق قانون اجازه رعايت احوال شخصيه ايرانيان غير شيعه در محاكم مصوب ٣١ تير ١٣١٢ كميسيون قوانين عدليه، (٨٥) ايرانيان غيرشيعه (اعم از مسلمان و غيرمسلمان)، تابع

قواعد حقوقى خود هستند. در اصول دوازدهم و سيزدهم قانون اساسى نيز قلمرو غير شيعه، تعيين شده است و نمى‌توان از

(٨٢) «قوانين مربوط به احوال شخصيه از قبيل نكاح و طلاق و اهليت اشخاص و ارث در مورد كليه اتباع ايران، ولو اينكه مقيم در خارجه باشند، مجرى خواهد بود».
(٨٣) «اتباع خارجه مقيم در خاك ايران از حيث مسائل مربوطه به احوال شخصيه و اهليت خود و همچنين از حيث حقوق ارثيه در حدود معاهدات، مطيع قوانين و مقررات دولت متبوع خود خواهند بود».
(٨٤) «تركه منقول يا غير منقول اتباع خارجه كه در ايران واقع است فقط از حيث قوانين اصليه از قبيل قوانين مربوطه به تعيين وارث و مقدار سهم‌الارث آنها و تشخيص قسمتى كه متوفى مى‌توانسته است به موجب وصيت تمليك نمايد، تابع قانون دولت متبوع متوفى خواهد بود».
(٨٥) «نسبت به احوال شخصيه و حقوق ارثيه و وصيت ايرانيان غير شيعه كه مذهب آنان به رسميت شناخته شده، محاكم بايد قواعد و عادات مسلّمه متداوله در مذهب آنان را جز در مواردى كه مقررات قانون راجع به انتظامات عمومى باشد، به طريق ذيل رعايت نمايند: ١. در مسائل مربوط به نكاح و طلاق عادات و قواعد مسلّمه متداوله در مذهبى كه شوهر پيرو آن است. ٢. در مسائل مربوط به ارث و وصيت عادات و قواعد مسلّمه متداوله در مذهب متوفى؛ ٣. در مسائل مربوط به فرزندخواندگى عادات و قواعد مسلّمه متداوله در مذهبى كه پدرخوانده يا مادرخوانده پيرو آن است».